13 Aug 2013 - First impressions

Jeg er på Svalbard! Fantastisk, rart, og uvirkelig. Blandede følelser. Trist og tungt å reise fra Borghild. Flott flytur med utsikt over Svartisen og Barentshavet. En landing som tok pusten fra meg. Uvirkelig fordi solen ikke går ned, samtidig som temperaturen så vidt er over nul. Fordi det ikke er vegetasjon. Fordi det er billigere å spise middag på Radisson Blu (99 kr) enn å handle mat på Svalbardbutikken (1 ltr melk koster 33 kroner). Sportsbutikker og utstoppede isbjørner på hvert gatehjørne. Vann og kloakk som går i rør over bakken (pga permafrost). Breer overalt. Sommeren er over og jeg er student igjen. Det er en brå overgang. Det er fint å ha to dager her oppe slik at jeg får akklimatisere litt. Men jeg gleder meg sykt til eventyrene som venter.
Ik ben op Spitsbergen! Fantastisch, raar, en onwerkelijk. Gemixte gevoelens. Triest en moeilijk om Borghild achter te laten. Prachtige vliegreis met uitzicht over Svartisen gletsjer en de Barentszee. Een adembenemende landing. Onwerkelijk omdat de zon niet onder gaat, maar de temperatuur nauwelijks boven nul is. Omdat er geen vegetatie is. Omdat het goedkoper is in het Radisson Blue te eten (13 euro) dan boodschappen doen (1 liter melk kost 4 euro). Sportwinkels en opgezette ijsberen op elke hoek. Water en rioolleidingen die boven de grond liggen (vanwege de permafrost). Overal gletsjers. De zomer is over, ik ben weer student. Een abrupte overgang. Het is erg fijn om twee dagen te hebben om te acclimatiseren. Maar ik kijk enorm uit naar de komende avonturen.
I am on Svalbard! Fantastic, weird, and unreal. Mixed feelings. Sad en hard to say goodbye to Borghild. Wonderful flight with views over the Svartisen glacier en the Barentssea. A landing that took my breath away. Unreal because the sun doesn't set, without temperatures hardly rising above zero (Celcius). Because there's no vegetation. Because it's cheaper to dine at the Radisson Blue (17 USD) than buying groceries (1 ltr of milk costs 6 USD. Outdoor shops and stuffed polar bears on every corner. Water and sewage pipelines above the ground (because of the permafrost). Glaciers everywhere. Summer is over, I am a student again. An abrupt transition. It's great to have two days of acclimatization. But I am really looking forward to the new adventures that are waiting.



Svartisen breen / gletsjer / glacier



På flyet traff vi (jeg reiste sammen med Ida som jeg studerte sammen med på Ås) to andre ANG (Arctic Nature Guiding) studenter. Vi ble ikke så godt kjent, fordi de reiste til campingplassen etter ankomst. Vi får nemlig ikke hybel før 24. august (når turistsesongen er over). Fram til da har Ida og jeg leidd rom på gjestehuset i Nybyen, litt utenfor Longyearbyen. De fleste andre studentene ønsket å spare litt penger ved å campe. Selv om det er litt dumt at jeg kanskje går glipp av det sosiale som måtte foregå på campingplassen, synes jeg det er veldig fint med litt luksus og en myk overgang. Det blir uansett mange turer framover! Nedenfor ser du gjestehuset i Nybyen, med Longyearbreen i sør i bakgrunnen. Mot nord ser vi ut mot Longyearbyen og en gammel gruve som ligger oppe i lia. Alt som er bygget før 1946 er fredet ved lov på Svalbard. Jeg håper bare den ikke raser ned mens vi bor her.
In het vliegtuig ontmoetten we (ik reisde samen met Ida waarmee ik in Ås heb gestudeerd) twee andere ANG (Arctic Nature Guiding) studenten. Ik leerde ze niet zo goed kennen omdat ze na de landing naar de camping reisden. We hebben namelijk geen kamer gekregen voor 24 augustus (wanneer het toeristseizoen over is). Tot dan hebben Ida en ik een kamer in het gastenhuis in Nybyen, even buiten Longyearbyen, gehuurd. De meeste andere student wilden geld besparen. Ik vind het wat jammer dat ik niet samen met hen ben op de camping, maar tegelijkertijd is het erg fijn om iets luxe te hebben. We zullen nog genoeg tochten maken! Op de foto zie je het gastenverblijf in Nybyen, met de Longyeargletsjer in het zuiden op de achtergrond. In het noorden kijken we uit op Longyearbyen en een oude mijn op de berghelling. Alles wat vóór 1946 is gebouwd, is automatisch beschermd. Ik hoop maar dat de mijn niet naar beneden stort komend jaar!
On the plane we (I travelled with Ida who I know from my master's) met to other ANG (Arctic Nature Guiding) students. I haven't been able to really get to know them, because they travelled to the campsite after arrival. In fact, we don't get a room before the 24th of August, when the tourist season is over. Until then, Ida and I are renting a room at the guest house in Nybyen, just outside Longyearbyen. Most other students wanted to safe money. It's kind of a shame I might miss some of the social events at the campsite, but at the same time it's great to have a little bit of luxury. We'll be making plenty of trips in the coming year! On the photo, you can see the guest house at Nybyen, with the Longyear glacier in the south in the background. In the north, we have a view over Longyearbyen and an old mine on the mountain hill. Everything build before 1946 is protected by law. I just hope the mine doesn't come roaring down!






Nybyen ligger et par kilometer sør for Longyearbyen, verdens nordligste by som har ca 1500 innbyggere. Det tar en halvtime å gå til sentrum, som var mye større enn jeg forventet. På vei dit kommer du forbi mange brakker og hundrevis av parkerte snøskutere. Vi ble overrasket over fasilitetene i Longyearbyen. To barnehager, en skole, en idrettshall, et kulturhus, et polarsenter/museum, flere hoteller, 5 barer og en nattklubb i tillegg til noen butikker og vinmonopolet, som heter Nordpolet her!
Nybyen ligt een paar kilometer ten zuiden van Longyearbyen, 's werelds noordelijke stad met ca 1500 inwoners. Het is een half uurtje wandelen naar het centrum, dat veel groter was dan ik had verwacht. Onderweg kom je voorbij vele barakken en honderden sneeuwscooters. We stonden verbaasd van alle faciliteiten hier. Twee kinderdagverblijven, een school, een sporthal, een cultuurcentrum, een museum, meerdere hotels, 5 café's en een nachtclub, naast een aantal winkels en de wijnmonopolie (Noorse staatswinkel), die hier de Noordpool (Nordpolet)genoemd wordt.
Nybyen is located a few kilometers south of Longyearbyen, the world's northernmost town (1500 inhabitants). It takes a 30 minute walk to get to town, which was a lot bigger than I expected. On your way you'll come along many barracks and hundreds of snowmobiles. We were surprised by all the facilities offered. Two kindergartens, a school, a gym, a culture centre, a museum, several hotels, 5 café's and even a nightclub, in addition to a number of shops and the winemonopoly (Norwegian state liquor store), which is called the North Pole (Nordpolet).




Ting er annerledes her. Mye våpen for å beskytte mot isbjørn, men du kan ikke ta med våpen inn i butikkene (heldigvis). Byen ligger i et trygt område, slik at du slipper å være redd for isbjørn (sier de). Det er derimot ikke lov å forlate byområdet uten våpen.
Ved mange innganger står det skilt som ber besøkende om å ta av seg sko. Det er gruveindustrien som utgjorde eksistensgrunnlaget til byen og før i tida måtte gruvearbeiderne ta av seg de skitne skoene deres. En flott vane som er blitt ivaretatt.
Ved inngangen av matbutikken vokter en utstoppet isbjørn over folk som kommer inn. Selv om momsfritaket kunne gjort prisene hyggelige på Svalbard, er spesielt mat likevel mye dyrere enn på fastlandet, pga høye fraktkostnader. Til gjengjeld har Svalbardbutikken nesten alt du måtte trenge, og du får handleposer med isbjørn på.
De dingen zijn anders hier. Veel wapens ter bescherming tegen ijsberen, maar die je gelukkig niet mee de winkel in mag nemen. De stad ligt in een veilige zone, zodat je niet bang hoeft te zijn voor ijsberen (zeggen ze). Het is echter niet toegestaan om de stad zonder wapen te verlaten.
Op vele plekken vind je bordjes bij de ingang met het verzoek om je schoenen uit te trekken. Longyearbyen is groot geworden vanwege de mijnindustrie en vroeger moesten mijnwerkers hun vieze schoenen uittrekken. Een goede gewoonte die bewaard is gebleven.
Een opgezette ijsbeer waakt over de bezoekers van de supermarkt. Zonder BTW zouden prijzen op Spitsbergen zacht kunnen zijn, maar vooral eten is hier veel duurder dan op het vaste land, vanwege transportkosten. Maar je kunt bijna alles krijgen in de supermarkt, en je krijgt een tasje met een ijsbeer erop.
Things are different here. A lot of weapons for protection agains polar bears. But you can't bring them inside (fortunately). The city is located within a safe zone, so don't be afraid of polar bears there (so they say). However, it's not allowed to leave the safe zone without a gun.
At many places you'll find signs asking you to take off your shoes. Longyearbyen got his right of existence from the mining industry, and in the old days, the mineworkers had to take of their dirty boots. A wonderful habit that has been maintained.
A stuffed polar bear is watching over people entering the grocery shop. Without VAT, prices on Svalbard could have been nice, but due to high freight costs, especially groceries are a lot more expensive here compared with the mainland. In return, the shop has about everything you need, and you get a bag with a polar bear on it.







Utsikten fra havnen utover Adventfjorden og de snøkledde fjelltoppene er helt fantastisk. Landskapet minner meg litt om fjellene og innsjøene ved Mount Cook i New Zealand. Når jeg går rundt i byen og anskuer den storslåtte naturen her, føler jeg meg utrolig heldig. Følelsen kan sammenlignes med det jeg erfarte på mine første dager i Norge/Hardanger og de første dagene i New Zealand. Det er vanskelig å beskrive det man føler når man opplever at noe som føles så unikt, eksotisk og umulig, faktisk holder på å bli realisert. Være et sted du egentlig ikke kan være, se noe som du bare har hørt om. Jeg er ekstremt takknemlig for at jeg igjen har fått mulighet til å gjøre noe utenom det vanlige.
De uitzicht vanaf de haven over de Adventfjord en de met sneeuw bedekte bergtoppen is schitterend. Het landschap lijkt wat op dat rond Mount Cook in Nieuw Zeeland. Ik voel me enorm gelukkig dat ik hier mag zijn. Een gevoel dat ik kan vergelijken met wat ik voelde tijdens mijn eerste dagen in Noorwegen/Hardanger en in Nieuw Zeeland. Het is moeilijk te beschrijven wat je voelt dat iets wat zeer uniek, exotisch en onmogelijk is, toch gerealiseerd wordt. Op een plek zijn waar je eigenlijk niet kan zijn, iets zien waar je slechts om gehoord hebt. Ik ben enorm dankbaar voor het feit dat ik opnieuw de mogelijkheid heb gekregen iets buitengewoons te doen.
The view from the harbour on the Adventfjord and the snowcapped mountains is just amazing. The landscape reminds me of the area around Mount Cook in New Zealand. I feel so fortunate to be able to be here. It's a feeling I also had during my first days in Norway and New Zealand. It's difficult to describe the feeling of experiencing that something very unique, exotic and impossible, actually is about to be realized. To be in a place you can't be, to see things you've only heard of. I am so grateful that I, again, have been given the opportunity to do something out of the ordinary.





Nedenforstående bilde ble tatt rundt midnatt, med solen i nord. Det er vanskelige å begripe at det ikke er mange uker igjen før solen faktisk ikke vil vise seg i det hele tatt, i flere måneder. Permafrosten gjør det mulig å bygge hus i dalen her, men husene står på påler. I vårt gjestehus har pålene begynt å synke litt. Døren til rommet er vanskelig å lukke og gulvet i gangen er ganske bølgete.
Onderstaande foto is rond middernacht genomen, met de zon in het noorden. Het is moeilijk te bevatten dat de zon over een aantal weken helemaal niet meer opkomt, meerdere maanden. De permafrost maakt het mogelijk om huizen te bouwen in het dal hier, maar de huizen staan op palen. In ons gastenverblijf zijn de palen wat verzakt, zodat de deur lastig sluit en de vloer in de gang flink golft.
The picture below was taken around midnight, with the sun in the north. It's hard to understand that in a few weeks from now, the sun actually won't rise at all for several months. The permafrost makes it possible to build houses here, but they have to be build on poles. Under our guesthouse, some of these poles have started to sag. It's difficult to close our door and the floor in the hall wall is really uneven.



Idag var jeg innom sportsbutikken Arctica for å hente utstyret jeg på forhånd hadde bestilt for å få litt ekstra rabatt. Det trengtes, for etter at jeg hadde funnet litt småting til, måtte jeg punge ut med et 5 sifret beløp. Gleden var desto større da jeg på rommet mitt kunne pakke opp alle varene. Rene juleaften jo!

Jeg gleder meg til dagene som kommer. I morgen skal vi på en liten bli-kjent-tur og da får vi litt mer informasjon om programmet utover høsten. Hvis jeg har skjønt det riktig skal vi på en liten bretur på fredag for å teste utstyret (og lære hvordan man bruker det) og forberede oss på en 8 dagers bretur til Nordenkioldbreen i slutten av august.

Mye som skjer altså! Jeg holder dere oppdatert!
Ik ben vandaag naar de Arctica sportwinkel geweest om de bestelde uitrusting op te halen. De extra korting die ik kreeg was hard nodig, want nadat ik nog wat klein spul had gevonden, moest ik vervolgens bijna 1500 euro betalen. De vreugde was er deste groter door toen ik op mijn kamer alles kon uitpakken. Het leek wel Sinterklaasavond!

Ik kijk enorm uit naar de dagen die volgen. Morgen gaan we een kennismakings-wandeling maken en krijgen we meer informatie over het programma deze herfst. Als ik het goed heb begrepen gaan we vrijdag een korte gletsjertocht maken om de uitrusting te testen en te leren gebruiken voor de 8-daagse gletsjertocht op Nordenkioldbreen eind augustus.

Er gebeurt hier veel dus! Ik houd jullie op de hoogte!
Today, I visited the Arctica outdoor shop to collect my preordered equipment. The obtained extra discount was hardly needed. After picking some extra things, I had to pay almost 2000 USD. Back at my room, it was a lot more fun to unpack everything. It looked like Santa had paid me a visit!

I am really looking forward to the days ahead. Tomorrow, we will be going on a introduction daytrip and get more information on this semesters program. If I have understand things right, we will make a short glacier hike on friday, to test and learn how to use our equipment and to get prepared for the 8-day glacier trip on the Nordenkiold glacier in two weeks.

Much is happening! I'll try and keep you updated!